اشک و لبخند

طوفان بزرگ افسانهای در ادیان ابراهیمی است. در کتابهای مقدس این ادیان گفته میشود که این طوفانی از سوی خداوند برای نابودی تمدن فرستاده شد. داستان طوفان، در تورات و قرآن به نوح نسبت داده شده است؛ به همین دلیل یهودیان، مسیحیان و مسلمانان از آن با نام طوفان نوح یاد میکنند. این داستان، یک داستان رایج در بین ملتهای گوناگون است (عربها، عبریها، آشوریان و ... ). نظیر این داستان در اوستا، کتابهای هندو، متون قدیم یونانی، و حماسه گیلگمش آمده است. «قهرمان فرهنگی» در بیشتر اسطورههای طوفان وجود دارد که «نشان دهنده اشتیاق انسان به زندگی» هستند.قدیمی ترین نوشتهای که تاکنون دربارهٔ داستان طوفان به دست آمده، سنگ نوشتههایی است که از سومریان و بابلیان باستان یافت شده است. این سنگ نوشتهها در سه هزار سال پیش از میلاد مسیح نوشته شدهاند، به همین دلیل سومریان و بابلیان پیشتر از دیگر ملتها، داستان طوفان را نگاشتهاند. قهرمان طوفان در سنگ نبشتههای سومری، به نام زیوسودرا است.رویدادهای داستان طوفان سومری و بابلی با رویدادهای داستان طوفان نوشته شده در تورات، تا حدودی هماهنگ است؛ زیرا در داستان سومری و بابلی، آمده است که کشتی طوفان با قیر اندود شد و سازنده کشتی، خود قهرمان طوفان است. این توصیف در سفر پیدایش در تورات نیز آمده است. در هر دو سند آمده است که خدایان، شخصی را از روی دادن طوفان آگاه کردند و او با افراد خانوادهاش در یک کشتی نشسته و از جانوران، از هر کدام جفتی در آن نهاده و از طوفان رهایی یافتند. همچنین در هر دو روایت، مدت طوفان هفت روز دانسته شده است. در دوره طوفان، زیوسودرا به پیشگاه آن خدای آسمان و انلیل رئیس خدایان، قربانی کرده و آنها را پرستش میکند. در دیلمون، آن و اشک و لبخند ...

در دین مبین اسلام، خداوند حکیم، پس از آفرینش آسمانها و زمین و خشکیها و دریاها، بر آن شد تا اشرف مخلوقات و نمونه فوقالعاده آفرینش خویش را خلق کند. از این روی، نخست “آدم” را آفرید و سپس “حوا” را از دندههای سمت چپ پیکر او خلق کرد. این روایت در قرآن مجید و همچنین در احادیث و روایات اسلامی به صورت کامل توضیح داده شده است. (برای نمونه به کتاب قصص الانبیا مراجعه کنید.)اما این روایت تنها در اسلام نیامده. بلکه هزاران سال پیش از نزول قرآن و بعثت حضرت رسول اکرم (ص) نیز این داستان در تورات و بعدها در انجیل نیز تشریح گردیده بود. به خصوص روایت تورات به تفصیل و با بیان جزئیات دقیق بیان شده بود. به نوعی که میتوان آن را مرجع تمام داستانهای آفرینش در ادیان ابراهیمی قلمداد کرد.اما ماجرای لیلیث که یک موضوع مجزا و متفاوت با سه کتاب مقدس ادیان ابراهیمی است، یک روایت فرعی از ماجرای آفرینش است که در ادامه به کم و کیف آن خواهیم پرداخت.در کتاب تلمود که در میان برخی از فِرَق یهودی (که اکثرا نیز فرقههایی تحریف شده هستند) به عنوان کتاب مقدس یاد میشود و به مطالب آن متعصبانه باور دارند، داستان آدم و حوا به گونه دیگری آمده.تلمود کتابی است که مورد قبول برخی از فرقههای یهودی است. البته پیروان اصیل دین موسی (ع) که به کلیمیان مشهور هستند، این کتاب چندان ارج و قربی ندارد و آنها به تورات به عنوان تنها کتاب اصیل خویش اقتدا میکنند. باری در میان برخی از فرقههای یهود میتوان اثراتی از باور به تلمود را مشاهده کرد..تلمود چنین میگوید که همسر نخست حضرت آدم، زنی بود به نام “لیلیث” (Lilith). یَهُوه (نام خداوند در زبان یهودیان) پس از خلق آدم، یک انسان مونث به نام لیلیث را آفرید. لیلیث همچون آدم از خاک خلق شده اشک و لبخند ...